BAYINDIR POLİS MERKEZİ AMİRLİĞİ

Karakolumuz hazine yeri olup, 30.11.1983 yılında Maliye Bakanlığına baÄŸlı Milli Emlak Genel MüdürlüÄŸünce tahsis edilmiÅŸtir. MitatpaÅŸa mahallesi, Hastahane caddesi üzerinde, hazine adına kayıtlı iken, 12.12.1983 tarihinde Emniyet Genel MüdürlüÄŸüne tahsisi yapılan arsanın , 04.10.1984 yılında inÅŸaatına baÅŸlanmış, 24.01.1986 yılında teÅŸkilatımıza Ä°lçe Emniyet KomiserliÄŸi olarak teslim edilmiÅŸtir.1034 m2 üzerinde 350 m2 temel atılmış, lojmanlı hizmet binası müÅŸtemilatı olarak kullanılmaktadır. Bakanlık Makamının , 01.12.1988 Tarih ve 183314 sayılı yazıları ile Emniyet AmirliÄŸine dönüÅŸtürülmüÅŸtür. Yine Bakanlık makamının 18.10.1989 Tarih ve 305776 sayılı olurları ile Ä°lçe Emniyet MüdürlüÄŸüne dönüÅŸtürülmüÅŸtür. Sumluluk bölgemizin yüzölçümü 12 km2 , Nüfusu 17.000 dir. Yılda talama olarak 100 olay meydana gelmiÅŸtir.

Nüfusu 2000 yılında yapılan nüfus sayımı sonuçlarına göre Ä°lçe merkezinin nüfusu 15.870, ilçeye baÄŸlı köylerin nüfusu 31.344 ve ilçenin toplam nüfusu 47.214 kiÅŸidir. Nüfus yoÄŸunluÄŸu % 80,29 , nüfusun %50,01   i erkek, %49,9   u kadındır. Ä°lçe merkezinde bulunan konut sayısı 14.343 tür.

Ekonomik Yapısı Ä°lçenin ekonomik yapısı temelde tarıma ve hayvancılığa dayalıdır. Bununla beraber süs bitkisi yetiÅŸtiriciliÄŸi de önemli gelir kaynakların biridir. Ä°lçe ekonomisinin tarımsal zenginliÄŸi sanayinin geliÅŸememesine neden olmuÅŸtur. Ä°klim koÅŸullarının uygunluÄŸu ve bereketli Küçük Menderes Havzasında üretilen tarım ürünleri Ä°zmir in gıda depolarından birisidir. Ä°lçede üretilen belli baÅŸlı tarım ürünleri darı, susam, tütün, pamuk, patates, zeytin, kavun, karpuz, incir, üzüm ve bütün sebze çeÅŸitleridir.

Kültürel Yapısı Ä°lçede  14,343 konut bulunmaktadır. Köylerdeki konutlar daha çok tek katlı, yığma belde ve ilçe merkezinde bulunan evler ise, iki-üç katlı betonarme binalardır. Binalar çatı ile kaplanmış olup, insan ihtiyacı ve saÄŸlığı için uygun ÅŸekilde yapılmıştır. Bir yan çekirdek aileye geçilmesi, diÄŸer yan nitelikli konut talebinin artması konut sayısındaki yetersizliÄŸin gün geçtikçe büyümesine neden olmaktadır. Ä°lçe sosyal yaÅŸantı  Ä°zmir ilinin kentsel yapısı ve köylerdeki Anadolu tipi kırsal yapı nedeniyle iki özellik gösterir. Ä°lçe genelinde kırsal yaÅŸamdan kentsel yaÅŸama geçiÅŸ görülür. Ä°lçenin sosyal etkinliÄŸi zayıftır. Sünnet, niÅŸan ve düÄŸün törenlerinin dışında  yöre halkının ailece katılabileceÄŸi sosyal ve kültürel bir etkinlik bulunmamaktadır. Her sene yapılan Çiçek ÅženliÄŸi, karpuz festivali ve deve güreÅŸleri insanların yapabildikleri ve bir araya geldikleri çeÅŸitli etkinliklerdendir. Ä°lçenin ekonomik durumu nedeniyle çeÅŸitli illerden göç alması sonucu çok farklı kültür karışımları meydana gelmiÅŸtir.

Tarihi Yapısı Yapılan araÅŸtırmalara göre ilçenin yerleÅŸim alanı olarak kullanılması M.Ö. sine dayanmaktadır. Bu topraklarda Hititler, Frigyalılar, Lidyalılar, Bizanslılar, Selçuklular, AydınoÄŸulları ve en son olarak 1425 tarihinden itibaren Osmanlı egemenliÄŸine girmiÅŸtir.   han Gazi tarafından 24 OÄŸuz Boyu   nun Üçok Kolu   ndan olan Bayındır Türkmen Boyu   nun ilçeye yerleÅŸtirilmesiyle adını  Bayındır Boyu  ndan almıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Bayındır 26 Mayıs 1919 tarihinde Yunanlılar tarafından iÅŸgal edilmiÅŸ,  KurtuluÅŸ savaÅŸ baÅŸlamasından sonra 4 Eylül 1922 tarihinde isi Yunan iÅŸgalinden kurtulmuÅŸtur. Ä°ÅŸgal sırasında ilçenin tamamı talan edilmiÅŸ, sayısız vataÅŸ ÅŸehit edilmiÅŸtir.

Yüzölçümü Bayındır, Ä°zmir ilinin güneydoÄŸusunda Küçük Menderes havzasında yer alır. Ä°zmir iline uzaklığı 79 Km. dir. Toplam 588 Km2 yüzölçümü ile Ä°zmir ilinin % 4,91 ini kaplar. Ä°lçe merkezi hükümet konağının bulunduÄŸu yer itibariyle denizden 86 metre yüksektedir.

KomÅŸuları Ä°lçe merkezi, Ege Denizi   ne dik uzanan BozdaÄŸlar dizini üzerindeki Bayındır 582 m ve Basra 663 m tepelerinin güney yamaçlarına kurulmuÅŸtur. DoÄŸusundan gelen Küçük Menderes Nehri, ilçenin Tire ilçesi ile sınırını oluÅŸturmaktadır.
Bayındır ilçesi DoÄŸuda ÖdemiÅŸ, batıda Tbalı, kuzeyde Manisa nın Turgutlu ilçesi ile komÅŸudur. Ä°lçenin kuzey-güney doÄŸrultusundaki uzunluÄŸu yaklaşık 16 km., doÄŸu-batı doÄŸrultusundaki uzunluÄŸu ise 25 km. dir.

Ulaşım Demiryolu, Havayolu, Liman Ä°lçe kurulu bulunan S.S. Bayındır Otobüsçüler Kooperatifine ait otobüslerle Ä°zmir iline sabah 0530 dan baÅŸlayan ve akÅŸam 1900 da son bulan 20 dk. arayla  karşılıklı otobüs seferleri, Tire ve ÖdemiÅŸ ilçelerine ise her yarım saatte karşılıklı minibüs seferi bulunmaktadır. Ayrıca ilçeden Ä°zmir, Tbalı, ÖdemiÅŸ ve Tire  demiryolu hattında bulunduÄŸu için Ä°zmir ve bu ilçelere günlük Oturay ismi verilen az vagonlu yolcu taşımacılığı da yapılmaktadır.

Bitki Örtüsü Ä°lçenin bitki örtüsü Akdeniz bitki örtüsü olan Maki özelliklerini taşır. Kışın sert olmaması, buralarda sert ve iÄŸne yapraklı sürekli yeÅŸil kalan, ışık isteÄŸi fazla, kuraklığa dayanıklı bitkilerin yetiÅŸmesine imkan vermiÅŸtir. Ä°lçe yerleÅŸim merkezinin doÄŸu, batı ve kuzeyindeki eÄŸimli arazi tamamen zeytin aÄŸaçları ile kaplı olup zeytinliklerin bittiÄŸi yüksek kesimlerde man yer alır. Ormanlar, 24.690 hektar alanla ilçenin % 41,99    unu oluÅŸturur. Ormanlık alan tamamen devlet tarafından iÅŸletilmektedir.

Turizm Potansiyeli Bayındır yabancı turist yönünden Ä°zmir ilinin en fakir ilçelerinden biridir. Tarihi eserleri, zamanında sahip çıkılamadığı için tahrip olmuÅŸ, çeÅŸitli kitabeler çalınmıştır. Ä°lçede bir müzenin de olmaması bazı tarihi eserlerin Tire müzesine gönderilmesine neden olmuÅŸtur. GeçmiÅŸ dönemlere ait mevcut tarihi eserler camiler, türbeler , tarihi evler ve çeÅŸmeler sayılabilir. Ä°lçenin Dereköy ve Ergenli  Köyünde bulunan ÅŸifalı kaplıcalar ile ilki 1998 yılında kutlanmaya baÅŸlayan ve geleneksel hale gelen çiçek ÅŸenliÄŸi de yeni yeni iç turizmin ilgisini çekmeye baÅŸlamıştır.

Tarihi ve Turistik Yerleri Ä°lçe merkezi ve köylerinde bulunan tarihi ve turistik yerlerinden baÅŸlıcaları

Darül Kurra Camii. Tipik Osmanlı Mimarisi özellikli cami 1484 yılında yapılmıştır.

Hacı Sinan Camii ve Medresesi.  On dokuz kubbeli cami Basra Tepesine inÅŸa edilmiÅŸtir. 1544 yılında yapımına baÅŸlanmış olup, ihtiyaç doÄŸrultusunda camiye eklemeler yapılmıştır. Tipik kare ÅŸekilli Osmanlı mimari özelliÄŸini taşır.

Çinili Mescit. 1718 yılında yaptırılmış olup türbesinde kime ait olduÄŸu bilinmeyen üç mezar bulunmaktadır.

Demircilik TelcioÄŸlu Cami. 1787 yılında Zadebaşı Kızı Züleyha tarafından yaptırılmıştır.

Hacı BeÅŸir Hacı Kemal Cami. 1798 tarihinde yapılan caminin avlusunda sarnıç çeÅŸmesi mevcuttur.

Kayyumzade Hasan Hüseyin AÄŸa Pamuk Pazarı Cami. 1817 yılında yaptırılmıştır. 1952 yılından itibaren vakıflar genel müdürlüÄŸüne devredilmiÅŸtir.        

Hacı İbrahim Cami. 1825 tarihinde yaptırılmış

Hacı Ä°lyas Cami. 1837 tarihinde inÅŸa edilmiÅŸ olup içerisinde ÅŸadırvan bulunmaktadır.

Bıyıklar Cami. 1893 yılında yaptırılmıştır.

Eski Furunlu Cami. 1663 yılında AÄŸa Hacı Ä°brahim   in halka hayır için ekmek dağıtmak amacıyla yanına bir fırınla yatırdığı bir camidir. BulunduÄŸu köyün ismi de  bu fırından gelmektedir. Cami altından geçirilen sıcak su ile ısıtılmıştır. O tarihte yaptırılan bir çeÅŸmesi de mevcuttur.

Hacı Mehmet Cami. Yusuflu Köyündedir. Yapılış belli olmayıp 1953 yılında reste edilmiÅŸtir.

GömeÅŸli Dede Türbesi. 1600 yıllarında yaÅŸamış, Ä°slam hukuku hakkında fetvalar vermiÅŸ Ahmet Hulusi Efendinin talebesi Ahmet  e aittir.

Eskici Dede Türbesi. Ahmet Bin Murat  a ait olup. Yaklaşık 450-500 yıl önce yaptırılmıştır. Türbede iki mezar bulunmaktadır. Bu türbe halen halkın adak adayıp sıkça ziyaret ettiÄŸi bir mekır.

Kelleci Dede Türbesi. Rufai Tarikatına mensup olduÄŸu bilinen Kelleci Dedeye ait olan türbe 450-500 yıllık olup, yeni reste edilmiÅŸtir.

Eski Hükümet Binası. Osmanlı döneminin son döneminden M.S. 1761 yılında yaptırılmıştır. 1945 e kadar Hükümet Binası olarak kullanılmış olup, daha sonra Alman Kız Sanat Okulu olarak kullanılmış, bina önünde eski bir tarihi çeÅŸme bulunmaktadır. bina cephesinde eski yazı ve süsler bulunmaktadır.

Ermeni Kilisesi. Halk arasında Atlas Sineması olarak da bilinen kilisenin halen kalıntıları mevcuttur.

Rum Kilisesi. 700 yıllık olduÄŸu tahmin edilen kilisesinin eklentisinde bir hamamı ve bir adet ismi bilinmeyen sarnıcı bulunmaktadır. Kilise 1950 yılında yıkılmış ve mermerleri Tire Müzesine gönderilmiÅŸtir.

Darü  ÅŸ  Åžifa. Yapılış tarihi belli olmayan bu hastane, Hacı Sinan Caminin güney cephesinde bulunur.

ÇeÅŸmeler. Ä°lçe merkezi ve köylerinde çoÄŸunluÄŸu Osmanlı zamanına ait olmak üzere çeÅŸitli tarihi çeÅŸme mevcuttur.

Ergenli Köyü ve Dereköy Ilıcaları BileÅŸimi akımından içme ve sulama suyu olarak kullanılmayan kaplıca suları  kırık çıkı, kadın hastalıkları , kireçlenmelere iyi gelmektedir.

SaÄŸlık KuruluÅŸları Ä°lçe SaÄŸlık Grup BaÅŸkanlığı 1995 yılından bu yana hizmet vermektedir. SaÄŸlık Grup BaÅŸkanlığı ile aynı binada Merkez SaÄŸlık Ocağı da hizmetlerini yürütmektedir. Bayındır Devlet Hastanesi 1912 yılında halkın yardımlarıyla Gureba Hastanesi olarak yapılmıştır. 1949 yılında Bayındır Devlet Hastanesi olarak adlırılmış, ayrıca 50 yataklı ek bina inÅŸaatı devam etmektedir.

Lojman Durumu Bayındır Ä°lçe Emniyet MüdürlüÄŸü ilçe merkezinde bulunan 5 katlı bir binadan oluÅŸmaktadır. Binanın bodrum katının bir bölümü reste edilerek Trafik Tescil ve Denetleme Büro AmirliÄŸine dönüÅŸtürülmüÅŸ, zemin katı Ä°lçe Emniyet MüdürlüÄŸü ve Merkez Karakol AmirliÄŸi olarak hizmet vermekte, diÄŸer 4 katlı bölüm ise 16 dairelik Polis Lojmanı olarak personel tarafından kullanılmaktadır. 16 lojman yeter bulunmamakta olup, yeni bir hizmet binası ve lojman yapımı için giriÅŸimlerde bulunulmuÅŸ. Ancak devletimizin uygulamakta olduÄŸu tasarruf tedbirleri nedeniyle henüz yatırım planına alınamamıştır.

Sosyal Tesisler Polis evi, Lokal, Sp Tesisleri VB. Ä°lçemize ait hiçbir sosyal tesis bulunmamakta olup Ä°lçede bulunan resmi kurumlar içerisinde sosyal tesis olarak Milli EÄŸitim MüdürlüÄŸüne baÄŸlı ÖÄŸretmen evidir.